វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សង្វែង
[សង់-វ៉ែង]
កាលឬទីដែលវែង, ដែលអង្វែង, ដែលឆ្ងាយក្រៃពេក; ច្រើននិយាយថា :
កាលឬទីដែលវែង, ដែលអង្វែង, ដែលឆ្ងាយក្រៃពេក; ច្រើននិយាយថា :
កាលឬទីដែលវែង, ដែលអង្វែង, ដែលឆ្ងាយក្រៃពេក; ច្រើននិយាយថា :
“ដាច់សង្វែង។”
ដាច់ឆ្ងាយឬឃ្លាតឆ្ងាយក្រៃពេក :
“ផ្លូវឆ្ងាយដាច់សង្វែង។”