សច្ច

ដែលទៀង, ទៀងទាត់, ទៀងត្រង់, ពិត, ប្រាកដ, មែន។

សេចក្ដីពិត; ដំណើរទៀង, ទៀងទាត់; ដំណើរទៀងត្រង់; ការណ៍មែន, ប្រាកដ; អរិយមគ្គ; ព្រះនិព្វាន; កាន់សច្ចៈ កាន់សេចក្ដីពិត។

ការដឹងសេចក្ដីពិត។

ប្រាជ្ញាដែលដឹងអរិយសច្ចច្បាស់ (ព.ពុ.)។

ពាក្យពិត; មានសច្ចៈ មានសេចក្ដីទៀងត្រង់។

(ម.ព. សច្ច)។

ការធ្វើសេចក្ដីពិត; ការពោលពាក្យពិត; ការធ្វើសញ្ញាពិតដល់គ្នានិងគ្នា :

(ម.ព. សច្ចការី)។

អ្នកធ្វើសច្ចៈ។

កាលពិត គឺពេលដែលត្រូវនិយាយឬត្រូវប្រកាសសេចក្ដីពិត :

ការធ្វើសច្ចៈ, ការប្រកាសពាក្យសច្ចៈ។

ការផឹកទឹកសំបថដើម្បីឱ្យជឿចិត្តគ្នា (យ៉ាងដូចផឹកទឹកប៉ាយហួយជាដើម) :

បារមីដែលមានសច្ចៈជាទីតាំង។

ការតាំងប្រកាសពាក្យពិត; ការសំបូងសង្រូង :

ពាក្យពិត។

(ម.ព. សច្ចវាទី)។

អ្នកពោលតែពាក្យពិត :