វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សញ្ចរ
កិ. [ស័ញ-ច]
ដើរត្រាច់ចរ, ដើរប្លើកចុះប្លើកឡើង; ដើរស្វែងរកប្រយោជន៍ស្ងាត់ៗ (របស់ស្រីពេស្យាជាដើម) :
ដើរត្រាច់ចរ, ដើរប្លើកចុះប្លើកឡើង; ដើរស្វែងរកប្រយោជន៍ស្ងាត់ៗ (របស់ស្រីពេស្យាជាដើម) :
ដើរត្រាច់ចរ, ដើរប្លើកចុះប្លើកឡើង; ដើរស្វែងរកប្រយោជន៍ស្ងាត់ៗ (របស់ស្រីពេស្យាជាដើម) :
“ពួកពេស្យាសញ្ចររកបុរស; ពួកចោរសញ្ចររកលួច។”
ការត្រាច់ចរ, ការត្រាច់ទៅមក; ផ្លូវចង្អៀត; ច្រករហក។
“”
ទីសញ្ចរ។
“”
រោគដែលកើតដោយឆ្លងអំពីស្រីអ្នកសញ្ចរ (រោគស្ត្រី)។
“”
(ម.ព. សញ្ចរដ្ឋាន)។
“”