វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សញ្ជាត
គុ. [ស័ញ-ជាត]
ដែលកើតឯង, ដែលដុះឯង, ដែលកើតតាមធម្មតា។
ដែលកើតឯង, ដែលដុះឯង, ដែលកើតតាមធម្មតា។
ដែលកើតឯង, ដែលដុះឯង, ដែលកើតតាមធម្មតា។
“”
ឈើដែលដុះឯង។
“”
អ្វីៗដែលកើតតាមធម្មតា។
“”
ស្រះឬត្រពាំងដែលកើតឯង គឺកើតដោយសារទឹកហូរច្រោះជាដើម (មិនមែនកើតដោយជីក)។
“”