វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សញ្ញី
គុ. [ស័ញ-ញី] ឬ [ស័ញ-ញ៉ី]
ដែលមានសេចក្ដីសម្គាល់, មានការចំណាំ, ...។
ដែលមានសេចក្ដីសម្គាល់, មានការចំណាំ, ...។
ដែលមានសេចក្ដីសម្គាល់, មានការចំណាំ, ...។
“”
ពាក្យប្រើក្នុងវេយ្យាករណ៍ សំដៅចំពោះសព្ទដែលជាសាធារណនាម, ដូចជា :
“ក្រុងភ្នំពេញ, ក្រុង ជាសញ្ញី, ភ្នំពេញ ជាសញ្ញា។”
(ម.ព. សញ្ញា ផង)។