វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ដក
[សន់-ដក]
ដកឬរដកឃ្លាតតែមិនទាន់របូតផុត :
ដកឬរដកឃ្លាតតែមិនទាន់របូតផុត :
ដកឬរដកឃ្លាតតែមិនទាន់របូតផុត :
“ពន្លួញសណ្ដកពីដំណាប់។”
ថយចុះឬស្រកចុះជាងប្រក្រតី :
“ទឹកស្រកសណ្ដកពីមាត់ច្រាំង។”
ឃ្លាតឆ្អឹងសន្លាក់ :
“សណ្ដកដៃ។”
ស្រកសាច់ឬចុះសាច់ :
“នឿយសណ្ដកសាច់។”