វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ដែកបណ្ដុះ
ន. [សន់-ដែក-បន់-ដុះ]
លំពង់សណ្ដែកបាយ ដែលកើតពីគេត្រាំគ្រាប់បណ្ដុះក្នុងក្អម ឬកប់ក្នុងដីខ្សាច់ឱ្យដុះលូតវែងៗ ប្រើជាបន្លែ, ជារបោយ, ជាអន្លក់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
លំពង់សណ្ដែកបាយ ដែលកើតពីគេត្រាំគ្រាប់បណ្ដុះក្នុងក្អម ឬកប់ក្នុងដីខ្សាច់ឱ្យដុះលូតវែងៗ ប្រើជាបន្លែ, ជារបោយ, ជាអន្លក់។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់