វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ដំ
កិ. [សន់-ដំ]
ធ្វើឱ្យដេកលក់លង់ដោយអំណាចឫទ្ធិឬមន្តអាគម ឬក៏ដោយកម្លាំងថ្នាំ :
ធ្វើឱ្យដេកលក់លង់ដោយអំណាចឫទ្ធិឬមន្តអាគម ឬក៏ដោយកម្លាំងថ្នាំ :
ធ្វើឱ្យដេកលក់លង់ដោយអំណាចឫទ្ធិឬមន្តអាគម ឬក៏ដោយកម្លាំងថ្នាំ :
“ទេវតាសណ្ដំឱ្យដេកលក់ (ច្រើនប្រើតែក្នុងរឿងព្រេង)។”