វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សណ្ឋិត
កិ. [សន់-ឋិត]
ឋិតនៅស៊ប់, តាំងស៊ប់, ឈរ; ឈប់។
ឋិតនៅស៊ប់, តាំងស៊ប់, ឈរ; ឈប់។
ឋិតនៅស៊ប់, តាំងស៊ប់, ឈរ; ឈប់។
“”
(ម.ព. ទ្រង់សណ្ឋិត)។
“”
(រ.ស.) ទ្រង់ឈរ ឬទ្រង់ឈប់។
“”
សព្ទអារក្សថា "ចូលរូប, ជាន់រូប, គ្របរូប" :
“អស់លោកមកសណ្ឋិត, គ្រូមកសណ្ឋិត។”