វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សតិ
ស្មារតី គឺសេចក្ដីនឹកឃើញ, ការរឭកបាន, ការរឭកឃើញមិនភ្លេច, ការចាំបាន, ការប្រុងប្រយ័ត្នមិនឱ្យភ្លេច; ដំណើរស្វាងរុងរឿងគំនិត :
ស្មារតី គឺសេចក្ដីនឹកឃើញ, ការរឭកបាន, ការរឭកឃើញមិនភ្លេច, ការចាំបាន, ការប្រុងប្រយ័ត្នមិនឱ្យភ្លេច; ដំណើរស្វាងរុងរឿងគំនិត :
ស្មារតី គឺសេចក្ដីនឹកឃើញ, ការរឭកបាន, ការរឭកឃើញមិនភ្លេច, ការចាំបាន, ការប្រុងប្រយ័ត្នមិនឱ្យភ្លេច; ដំណើរស្វាងរុងរឿងគំនិត :
“មានសតិ, ភ្លាត់សតិ, ដាស់សតិ។”
សតិដែលរាប់ជាចេតសិកមួយក្នុងចេតសិក ៥២(ព.អ.)។
“”
ការប្រុងប្រយ័ត្នឱ្យភ្ញាក់រឭកនឹកឃើញជានិច្ច។
“”
ដំណើរភ្ញាក់ស្មារតី។
“”
ការតាំងសតិ; ឈ្មោះធម៌សម្រាប់តាំងស្មារតីនឹក, មាន ៤យ៉ាងគឺ ការតាំងស្មារតីនឹកដល់កាយ, ដល់វេទនា, ដល់ចិត្ត, ដល់ធម៌ ...ឱ្យឃើញច្បាស់តាមពិត (ព.ពុ.)។
“”
ការណែនាំពន្យល់ឱ្យស្គាល់ខុសត្រូវតាមលក្ខណៈច្បាប់។
“”
ការភ្លាត់ឃ្លាតចាកស្មារតី។
“”
សេចក្ដីវង្វេងស្មារតី។
“”
ការមិនភ្លាត់ឃ្លាតចាកស្មារតី។
“”
(ម.ព. សតិអវិប្បវាស)។
“”