វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សត្រូវ
[ស័ត-ត្រូវ]
អ្នកបៀតបៀនគេ, អ្នកដែលប្រទូស្ដ, ដែលចងទោសឬចងគំនុំរកគ្នា, ដែលមានបំណងនឹងធ្វើអាក្រក់ដល់គ្នា, ដែលរករឿងគ្នា, បច្ចាមិត្ត :
អ្នកបៀតបៀនគេ, អ្នកដែលប្រទូស្ដ, ដែលចងទោសឬចងគំនុំរកគ្នា, ដែលមានបំណងនឹងធ្វើអាក្រក់ដល់គ្នា, ដែលរករឿងគ្នា, បច្ចាមិត្ត :
អ្នកបៀតបៀនគេ, អ្នកដែលប្រទូស្ដ, ដែលចងទោសឬចងគំនុំរកគ្នា, ដែលមានបំណងនឹងធ្វើអាក្រក់ដល់គ្នា, ដែលរករឿងគ្នា, បច្ចាមិត្ត :
“ប្រយ័ត្នកុំឱ្យទៅជាសត្រូវនឹងគ្នា; ខ្លាជាសត្រូវចំពោះពួកម្រឹគ។”
សភាវៈឬអ្វីៗដែលជាទំនាស់នឹងគ្នា :
“កិលេសជាសត្រូវចំពោះសេចក្ដីបរិសុទ្ធ។”