វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សទ្ទតា
ន. [ស័ត-ទៈ-តា]
ឯកតាសូរតូចបំផុតរបស់ភាសាដែលមិនអាចបំបែកបាន គ្មានន័យក្នុងខ្សែសម្ដី និងមានមុខងារសម្រាប់ធ្វើឱ្យពាក្យពីរក្នុងបរិបទតែមួយមានន័យប្លែកគ្នា។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឯកតាសូរតូចបំផុតរបស់ភាសាដែលមិនអាចបំបែកបាន គ្មានន័យក្នុងខ្សែសម្ដី និងមានមុខងារសម្រាប់ធ្វើឱ្យពាក្យពីរក្នុងបរិបទតែមួយមានន័យប្លែកគ្នា។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់