វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សទ្ធម្ម
ធម៌របស់សប្បុរសគឺធម៌របស់បុគ្គលអ្នកស្ងប់, អ្នកត្រឹមត្រូវ (ច្រើនប្រើពាក្យ ព្រះ ផ្សំពីខាងដើម) :
ធម៌របស់សប្បុរសគឺធម៌របស់បុគ្គលអ្នកស្ងប់, អ្នកត្រឹមត្រូវ (ច្រើនប្រើពាក្យ ព្រះ ផ្សំពីខាងដើម) :
ធម៌របស់សប្បុរសគឺធម៌របស់បុគ្គលអ្នកស្ងប់, អ្នកត្រឹមត្រូវ (ច្រើនប្រើពាក្យ ព្រះ ផ្សំពីខាងដើម) :
“ស្ដាប់ព្រះសទ្ធម្ម, រៀនព្រះសទ្ធម្ម (ព.ពុ.)។”
ច្បាប់សម្រាប់ប្រដៅមនុស្សឱ្យស្ងប់, ឱ្យប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវ។
“”
ការឋិតនៅឬតាំងនៅនៃព្រះសទ្ធម្ម។
“”
ការសម្ដែងព្រះសទ្ធម្ម។
“”
ដំណើររុងរឿងនៃព្រះសទ្ធម្ម, ពន្លឺព្រះសទ្ធម្ម; ប្រទីបគឺព្រះសទ្ធម្ម, ព្រះសទ្ធម្ម ទុកដូចជាប្រទីបដ៏រុងរឿង។
“”