វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្តានពាក្យ
ន. [សន់-ដាន-ពាក] (ជើង ត អានជា ដ)
(ភាសា.) ពាក្យទាំងឡាយដែលមានប្រភពដើមជាមួយគ្នាឬបានកម្លាយចេញពីប្រភពដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នា :
(ភាសា.) ពាក្យទាំងឡាយដែលមានប្រភពដើមជាមួយគ្នាឬបានកម្លាយចេញពីប្រភពដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នា :
(ភាសា.) ពាក្យទាំងឡាយដែលមានប្រភពដើមជាមួយគ្នាឬបានកម្លាយចេញពីប្រភពដែលមានទំនាក់ទំនងគ្នា :
“ទស្សនៈ, ទស្សនា, ទស្សនីយភាព, ទស្សនិកជន... ជាសន្តានពាក្យ។”