វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្តាប
គុ. [សន់-ដាប] (ជើង ត អានជា ដ)
ដែលក្ដៅខ្លាំង។
ដែលក្ដៅខ្លាំង។
ដែលក្ដៅខ្លាំង។
“”
សេចក្ដីក្ដៅខ្លាំង, ដំណើរក្ដៅអន្ទះអន្ទែង, កម្ដៅយ៉ាងខ្លាំង។
“”
ចិត្តក្ដៅក្រហាយខ្លាំង។
“”
ទុក្ខក្ដៅខ្លាំង។
“”
រោគដែលបណ្ដាលឱ្យឈឺក្ដៅអន្ទះអន្ទែង។
“”
ដំណើរទទួលរងទុក្ខលំបាកយ៉ាងខ្លាំង។
“”
(ម.ព. សណ្ដាប ផង)។