វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្តិ
[សន់-តិ]
សេចក្ដីស្ងប់; សេចក្ដីសាន្តត្រាណ; សេចក្ដីរាបទាប :
សេចក្ដីស្ងប់; សេចក្ដីសាន្តត្រាណ; សេចក្ដីរាបទាប :
សេចក្ដីស្ងប់; សេចក្ដីសាន្តត្រាណ; សេចក្ដីរាបទាប :
“ស្រុកមានសន្តិ។”
ព្រះនិញ្វន។
“”
ពេល, សម័យប្រកបដោយសេចក្ដីសាន្តត្រាណ, កាលនៃស្រុកទេស, ដែលឋិតនៅក្នុងសេចក្ដីសុខស្ងប់។
“”
ផ្លូវនៃសេចក្ដីស្ងប់ឬផ្លូវនៃសេចក្ដីស្ងប់ដ៏ប្រសើរ (ព្រះនិញ្វន)។
“”
អ្នករក្សាសេចក្ដីស្ងប់រៀបរយ, អ្នករក្សាសេចក្ដីសុខសាន្តត្រាណ ដូចជាភ្នាក់ងារប៉ូលិសជាដើម។
“”
(ម.ព. សន្តិបទ)។
“”
(ម.ព. សន្តិបទ)។
“”
ហេតុដែលនាំឱ្យកើតសេចក្ដីស្ងប់។
“”
ឧបាយឱ្យកើតសេចក្ដីស្ងប់។
“”