វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សន្តោស

[សន់-ដោស] (ជើង ត អានជា ដ)

សេចក្ដីត្រេកអរ, ពេញចិត្ត ចំពោះវត្ថុ ...ជារបស់ខ្លួន គឺបានប៉ុន្មានក៏ល្មមចិត្តត្រឹមប៉ុណ្ណោះ មិនរវះរវាម, មិនវាតអាទិ៍ ហួសហេតុឬហួសទំនង :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“មានសន្តោស, ចិញ្ចឹមជីវិតដោយសន្តោស។”

២

អត់ទ្រាំ, មិនប្រកាន់ទោស; ដែលត្រេកអរ, ដែលពេញចិត្តចំពោះវត្ថុជារបស់ខ្លួន :

ឧទាហរណ៍

“គួរសន្តោសទៅ!; ចិត្តសន្តោស, ធម៌សន្តោស។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. សន្តុដ្ឋី និង អត់ឱន ក្នុង អត់{¥¥}១{££} ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត