វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្ទេហ
ន. [សន់-ទេ-ហៈ]
សន្ទិះ, សេចក្ដីសង្ស័យ។
សន្ទិះ, សេចក្ដីសង្ស័យ។
សន្ទិះ, សេចក្ដីសង្ស័យ។
“”
ហេតុដែលនាំឱ្យមានសន្ទិះ។
“”
(ម.ព. សន្ទេហការី)។
“”
អ្នកដែលធ្វើឱ្យមានសន្ទិះ។
“”
ចិត្តដែលមានសេចក្ដីសង្ស័យ។
“”
ភាព, ដំណើរ នៃសេចក្ដីសង្ស័យ។
“”
(បើស្ត្រីជា សន្ទេហការិនី)។