វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្ធប់
កិ. [សន់-ធប់]
ខ្ទប់, បិទ មិនឱ្យបើកឬរើបាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ខ្ទប់, បិទ មិនឱ្យបើកឬរើបាន :
ឧទាហរណ៍
“យកថ្មសន្ធប់រូងភ្នំ។”
២
បិទទុកមិនឱ្យលេចឮ, ខ្ទប់ចោលមិនជំនុំជម្រះ, បំបាត់ដំណើរឬបំបាត់រឿងចោល :
ឧទាហរណ៍
“សន្ធប់ដំណើរក្ដី, សន្ធប់ពាក្យបណ្ដឹង, សន្ធប់រឿង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់