វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្ធោសន្ធៅ
គុ. [សន់-ធោ-សន់-ធៅ]
សន្ធោធ្លោឡើងខ្លាំង, ភ្លឺសន្ធោខ្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សន្ធោធ្លោឡើងខ្លាំង, ភ្លឺសន្ធោខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“ភ្លើងឆេះសន្ធោសន្ធៅ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ សន្ធោធ្លោឡើងខ្លាំង, ភ្លឺសន្ធោខ្លាំង :
សន្ធោធ្លោឡើងខ្លាំង, ភ្លឺសន្ធោខ្លាំង :
“ភ្លើងឆេះសន្ធោសន្ធៅ។”