វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្មត
កិ. [សន់-ណ្មត់]
ប្ដេជ្ញា; សន្យា; អនុម័ត; យល់ព្រមជាមួយ, ព្រមតាម; តាំង, តាំងឱ្យជា ...; កំណត់, កំណត់ជា ...; ទុកដាក់ជា ..., ទុកដាក់ឱ្យជា ...; បញ្ញត្តឱ្យដឹង។
ប្ដេជ្ញា; សន្យា; អនុម័ត; យល់ព្រមជាមួយ, ព្រមតាម; តាំង, តាំងឱ្យជា ...; កំណត់, កំណត់ជា ...; ទុកដាក់ជា ..., ទុកដាក់ឱ្យជា ...; បញ្ញត្តឱ្យដឹង។
ប្ដេជ្ញា; សន្យា; អនុម័ត; យល់ព្រមជាមួយ, ព្រមតាម; តាំង, តាំងឱ្យជា ...; កំណត់, កំណត់ជា ...; ទុកដាក់ជា ..., ទុកដាក់ឱ្យជា ...; បញ្ញត្តឱ្យដឹង។
“”
ដែលបានប្ដេជ្ញា; ដែលបានសន្យា; ដែលអនុម័ត :
“ពាក្យសន្មត។”
ប្ដេជ្ញាគ្នាឬសន្យាគ្នាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់។
“”
ប្ដេជ្ញាគ្នា, សន្យាគ្នា។
“”
តាំងឈ្មោះ, ឱ្យឈ្មោះ។
“”
(ព.ប្រ.) ទុកដាក់មនុស្សម្នាក់ឱ្យធ្វើជាយក្ស។
“”