វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្លប់
កិ. [សន់-ឡប់]
បាត់ស្មារតីមិនដឹងខ្លួន ដោយភ័យចំប្រប់តក់ស្លុតខ្លាំងឬដោយត្រូវរបួសដំណំខ្លាំងជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
បាត់ស្មារតីមិនដឹងខ្លួន ដោយភ័យចំប្រប់តក់ស្លុតខ្លាំងឬដោយត្រូវរបួសដំណំខ្លាំងជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ត្រូវបច្ចាមិត្តវាយសន្លប់, ធ្លាក់ពីលើចុងឈើសន្លប់។”
២
សន្លប់ឈឹងមិនកម្រើកដៃជើង :
ឧទាហរណ៍
“គាត់គ្រុនសន្ធំធ្ងន់ណាស់ សន្លប់សន្លិនឥតកម្រើកខ្លួនទេ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់