វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្លឹង
ន. [សន់-ឡឹង]
វល្លិឬខ្សែ, ព្រ័ត្រដែលឆ្វាយជាកង សម្រាប់ស៊កកូនកំព្រា មួលត្របែងរឹតឱ្យតឹងឱ្យណែន (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ប្រឡឹង)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
វល្លិឬខ្សែ, ព្រ័ត្រដែលឆ្វាយជាកង សម្រាប់ស៊កកូនកំព្រា មួលត្របែងរឹតឱ្យតឹងឱ្យណែន (អ្នកស្រុកខ្លះហៅ ប្រឡឹង)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់