វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្លុង
ន. [សន់-ឡុង]
បង្គោលធំសម្រាប់ចងក្រៀកសត្វចតុប្បាទមិនឱ្យបង្រះរើរួច :
បង្គោលធំសម្រាប់ចងក្រៀកសត្វចតុប្បាទមិនឱ្យបង្រះរើរួច :
បង្គោលធំសម្រាប់ចងក្រៀកសត្វចតុប្បាទមិនឱ្យបង្រះរើរួច :
“សន្លុងគ្រៀវគោ។”
(ព.ប្រ.) ជាប់កុនឬជាប់នៅក្នុងចំណងប្រពន្ធកូន។
“”
ឡបុរាណធ្វើពីដីឥដ្ឋសម្រាប់ចម្រាញ់យកដែក។ គេនិយមប្រើពាក្យនេះនៅក្នុងតំបន់ភាគខាងជើងប្រទេសកម្ពុជា ក្នុងខេត្តកំពង់ធំ ព្រះវិហារ សៀមរាប ឧត្តរមានជ័យ និងតំបន់មួយចំនួនទៀតនៅភាគខាងលិចទន្លេមេគង្គក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែង :
“ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវបានរកឃើញសន្លុងធំៗនៅក្នុងខេត្តព្រះវិហារ។”