វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សន្សើម
ន. [សន់-សើម]
តំណក់ទឹកជាល្អងដែលធ្លាក់ចុះពីផ្ទៃអាកាល (មានច្រើនតែក្នុងហេមន្តរដូវ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
តំណក់ទឹកជាល្អងដែលធ្លាក់ចុះពីផ្ទៃអាកាល (មានច្រើនតែក្នុងហេមន្តរដូវ) :
ឧទាហរណ៍
“សន្សើមចុះ សន្សើមធ្លាក់។”
២
ហាលឱ្យត្រូវសន្សើម។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
សន្សើមថ្លោស។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់