វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សប៊ូ
ន. [សៈ-ប៊ូ]
គ្រឿងសម្អាតធ្វើអំពីការលាយផ្សំដោយវត្ថុជូរប្រហាតជាដើម មានក្លិនផ្សេងៗ, មានដើមកំណើតមុនដំបូងនៅប្រទេសអឺរ៉ុប, សម្រាប់ប្រើដុសជម្រះបោកលាង ឱ្យជ្រះក្អែលជ្រះមន្ទិល :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
គ្រឿងសម្អាតធ្វើអំពីការលាយផ្សំដោយវត្ថុជូរប្រហាតជាដើម មានក្លិនផ្សេងៗ, មានដើមកំណើតមុនដំបូងនៅប្រទេសអឺរ៉ុប, សម្រាប់ប្រើដុសជម្រះបោកលាង ឱ្យជ្រះក្អែលជ្រះមន្ទិល :
ឧទាហរណ៍
“សប៊ូក្រអូប, សប៊ូឆ្អាប។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ក្នុងសម័យពីដើម, ខ្មែរប្រើផ្លែក្រូចសើច, ផ្លែសំបួរកក់, ផ្លែល្វៀង, ...ជាគ្រឿងលាងជម្រះ ដុសសម្អាត; នៅប្រទេសឥណ្ឌាមានប្រើដីស្អិតមួយយ៉ាងលាយដោយគ្រឿងផ្សំអ្វីខ្លះ មិនអាចដឹងប្រាកដ, ក្នុងវិន័យពុទ្ធសាសនាប្រាប់ថាប្រើជាគ្រឿងដុសជម្រះកាយក្នុងវេលាងូតទឹក។ ម.ព. មត្តិកា ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់