វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមគ្គ
គុ. [សៈ-មុ័ក-គៈ]
ដែលព្រមព្រៀងគ្នា, មូលគ្នា, រូបរួមគ្នា; ទាំងអស់, ទាំងមូល; ទូទៅ។
ដែលព្រមព្រៀងគ្នា, មូលគ្នា, រូបរួមគ្នា; ទាំងអស់, ទាំងមូល; ទូទៅ។
ដែលព្រមព្រៀងគ្នា, មូលគ្នា, រូបរួមគ្នា; ទាំងអស់, ទាំងមូល; ទូទៅ។
“”
ការព្រមព្រៀងគ្នា។
“”
ចិត្តព្រមព្រៀង។
“”
គំនិតព្រមព្រៀង។
“”
ភាពឬដំណើរព្រមព្រៀងគ្នា, សេចក្ដីព្រមព្រៀង។
“”
(ម.ព. សមគ្គសំវាស)។
“”
ការនៅរួមព្រមចិត្តគំនិតគ្នា, ការនៅរួមសុខរួមទុក្ខ (របស់ស្វាមីភរិយា)។
“”