វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមណគោតម
ន. [សៈ-ម៉ៈ-ណៈ-គោ-តៈ-ម៉ៈ] ឬ [សៈ-ម៉ៈ-ណៈ-គោ-ដំ]
សមណៈជាគោតមគោត្តគឺសមណៈកើតក្នុងត្រកូលព្រះអាទិត្យ (ព្រះបរមនាមរបស់ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធ)។
សមណៈជាគោតមគោត្តគឺសមណៈកើតក្នុងត្រកូលព្រះអាទិត្យ (ព្រះបរមនាមរបស់ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធ)។
សមណៈជាគោតមគោត្តគឺសមណៈកើតក្នុងត្រកូលព្រះអាទិត្យ (ព្រះបរមនាមរបស់ព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធ)។
“”
(ម.ព. គោតម និង គោតមគោត្ត ផង)។