វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមថ
ន. [សៈ-ម៉ៈ-ថៈ]
សេចក្ដីស្ងប់នៃចិត្ត, សេចក្ដីស្ងប់អារម្មណ៍រសេមរសាម, សមាធិធម៌។
សេចក្ដីស្ងប់នៃចិត្ត, សេចក្ដីស្ងប់អារម្មណ៍រសេមរសាម, សមាធិធម៌។
សេចក្ដីស្ងប់នៃចិត្ត, សេចក្ដីស្ងប់អារម្មណ៍រសេមរសាម, សមាធិធម៌។
“”
កម្មដ្ឋានសម្រាប់ធ្វឱ្យចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ ឱ្យឃ្លាតចាកពីនីវរណធម៌ (ហៅសមថធម៌ក៏បាន)។
“”
ការចម្រើនឬការរំពឹងសមថធម៌។
“”
អ្នកមានសមថធម៌ជាយាន, ជាគ្រឿងដឹកនាំចិត្ត; យោគី; បើស្ត្រីជាសមថយានិកា (យោគិនី)។
“”
សមថៈនិងវិបស្សនា។
“”