វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមិន្ធន៍
គ្រឿងដុត, គ្រឿងឆេះ; ដែលសម្រាប់ដុត, សម្រាប់ឆេះ; ឧស។ (ព.កា.) ថា :
គ្រឿងដុត, គ្រឿងឆេះ; ដែលសម្រាប់ដុត, សម្រាប់ឆេះ; ឧស។ (ព.កា.) ថា :
គ្រឿងដុត, គ្រឿងឆេះ; ដែលសម្រាប់ដុត, សម្រាប់ឆេះ; ឧស។ (ព.កា.) ថា :
“ភ្លើងឆេះព្រោះសមិន្ធន៍ សត្វទាក់ទិនព្រោះតណ្ហា ជាគ្រឿងដុតអាត្មា ឱ្យក្ដៅផ្សាឥតស្រាកស្រាន្ត។”
(ហៅត្រឹមតែ ឥន្ធនៈ ក៏បាន)។