វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សមុដ្ឋាន

ន. [សៈ-មុត-ឋាន]

ការតាំងឡើង, កើតឡើង, បណ្ដាលឡើង; ការក្រោកឡើង; ហេតុ, មូលហេតុ, ដើមហេតុ, កំណើតហេតុ, គោលដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

ការតាំងឡើង, កើតឡើង, បណ្ដាលឡើង; ការក្រោកឡើង; ហេតុ, មូលហេតុ, ដើមហេតុ, កំណើតហេតុ, គោលដើម :

ឧទាហរណ៍

“សមុដ្ឋានរបស់បាណាតិបាត, សមុដ្ឋានជំងឺ, សមុដ្ឋានក្ដី។”

២

អំពើដែលកើតអំពីកាយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

អំពើដែលកើតអំពីចិត្ត។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ម.ព. ចិត្តសមុដ្ឋាន)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

អំពើដែលកើតអំពីវាចា។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់