វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមុទ្ទ
ន. [សៈ-ម៉ុត]
អន្លង់ទឹកធំធេងជ្រាលជ្រៅល្ហល្ហេវលន្លឹមបាត់ត្រើយ ដែលមានអំបិលឬរសជាតិប្រៃស្មើភាគគ្នានឹងទឹក, សាគរ :
អន្លង់ទឹកធំធេងជ្រាលជ្រៅល្ហល្ហេវលន្លឹមបាត់ត្រើយ ដែលមានអំបិលឬរសជាតិប្រៃស្មើភាគគ្នានឹងទឹក, សាគរ :
អន្លង់ទឹកធំធេងជ្រាលជ្រៅល្ហល្ហេវលន្លឹមបាត់ត្រើយ ដែលមានអំបិលឬរសជាតិប្រៃស្មើភាគគ្នានឹងទឹក, សាគរ :
“ឆ្នេរសមុទ្ទ, មាត់សមុទ្រ។”
សម្លាញ់របស់សមុទ្រ គឺ ទន្លេ, នទី។
“”
ផ្លូវឆ្ងាយព្រោះការឆ្លងទឹកសមុទ្រ :
“ការជិះមហានាវាក្នុងសមុទ្ទកន្តារ ត្រូវផ្គង់ស្បៀងអាហារនិងទឹកសាបឱ្យមានជានិច្ច។”
អ្វីៗដែលកើតក្នុងសមុទ្ទ, របស់សមុទ្ទ។
“”
កំពង់មាត់សមុទ្ទ។
“”
(ច្រើនសរសេរជា សមុទ្រ)។