វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សមូហ
ន. [សៈ-មូ-ហៈ]
ការប្រជុំ; ពួក, បន, ក្រុម, គណៈ, ហ្វូង; ការរួបរួម, ការប្រមូល។
ការប្រជុំ; ពួក, បន, ក្រុម, គណៈ, ហ្វូង; ការរួបរួម, ការប្រមូល។
ការប្រជុំ; ពួក, បន, ក្រុម, គណៈ, ហ្វូង; ការរួបរួម, ការប្រមូល។
“”
ទីសម្រាប់ប្រជុំ, ទីប្រជុំគ្នា។
“”
នាមនាមប្រាប់សេចក្ដីប្រជុំ, ប្រមូល, រួបរួម; ដូចពាក្យថា ពួក, បន, ក្រុម, ហ្វូង, ...ជា សមូហនាម (ព.វ.)។
“”
របស់ដែលប្រមូលរួបរួម, របស់មួយគ្រឿងឬមួយប្រដាប់។
“”
(ម.ព. សមូហភណ្ឌ)។
“”
(ម.ព. សមូហដ្ឋាន)។
“”