វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្កុង
ន. [សំ-កុង]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មែកយុលស្លុបជាដរាប ស្លឹកស្រដៀងនឹងសណ្ដាន់ ប្រើស្ងោរយកទឹកជ្រលក់សូត្រជាដើមបាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មែកយុលស្លុបជាដរាប ស្លឹកស្រដៀងនឹងសណ្ដាន់ ប្រើស្ងោរយកទឹកជ្រលក់សូត្រជាដើមបាន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ទទូរស្កុងឬដែលមើលទៅឃើញស្កុង :
ឧទាហរណ៍
“អង្គុយសម្កុង, ឈរសម្កុង។”
៣
បញ្ចេញសំឡេងឬយំឮសូរ អ៊ឺតៗ ...ក្នុងវេលាយប់ (ចំពោះតែក្រួចអ៊ឺត) :
ឧទាហរណ៍
“ក្រួចសម្កុង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សរសេរជា សំកុង ក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់