វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ដាប់ស្ទង់
ន. [សំ-ដាប់-ស្ទង់]
ការស្ដាប់សំឡេងសរីរាង្គក្នុងសព៌ាង្គកាយ ដូចជាសួត បេះដូង ពោះវៀន ជាដើម ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដោយប្រើត្រចៀកផ្ទាល់ឬដោយប្រើឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការស្ដាប់សំឡេងសរីរាង្គក្នុងសព៌ាង្គកាយ ដូចជាសួត បេះដូង ពោះវៀន ជាដើម ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យដោយប្រើត្រចៀកផ្ទាល់ឬដោយប្រើឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់