វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ដេច
[សំ-ដាច់]
ខ្ពង់ខ្ពស់, ឧដុង្គឧត្តម, ថ្កើងស័ក្ដិ ថ្កើងអំណាច, ថ្កើងថ្កាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
ខ្ពង់ខ្ពស់, ឧដុង្គឧត្តម, ថ្កើងស័ក្ដិ ថ្កើងអំណាច, ថ្កើងថ្កាន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
លោកអ្នកមានតេជះច្រើន, លោកអ្នកមានបុណ្យមានអំណាចធំ។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ពាក្យសម្រាប់ប្រើបន្ថែមលើព្រះនាម ឬលើឋានន្តរក្សត្រិយ៍ មន្ត្រីស័ក្ដិខ្ពស់ :
ឧទាហរណ៍
“ព្រះបាទសម្ដេចព្រះហរិរក្សរាមាឥស្សរាធិបតី ...; សម្ដេចព្រះមហាក្សត្រិយានី; សម្ដេចព្រះឧបយុវរាជ; សម្ដេចព្រះឧភយោរាជ; សម្ដេចព្រះវររាជជននី; សម្ដេចព្រះមហាឧបរាជ; សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ; សម្ដេចព្រះរៀម; សម្ដេចព្រះអនុជ។ល។”
៤
ឋានន្តរសេនាបតី ទី១សម្រាប់ទោ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(សមតែនឹងយល់ថាក្លាយមកពី បា. សំ + តេជឬសំ. សំតេជស៑ "ដែលមានតេជះខ្លាំង" ព្រោះខ្មែរបុរាណសរសេរជា សម្ដេជ ក៏មាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់