វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បក
[សំ-បក]
អវយវៈនៃដើមឈើ, នៃផ្លែឈើជាដើមឬអវយវៈនៃសត្វពួកខ្លះដែលស្រោបពីខាងក្រៅ ដូចជា :
អវយវៈនៃដើមឈើ, នៃផ្លែឈើជាដើមឬអវយវៈនៃសត្វពួកខ្លះដែលស្រោបពីខាងក្រៅ ដូចជា :
អវយវៈនៃដើមឈើ, នៃផ្លែឈើជាដើមឬអវយវៈនៃសត្វពួកខ្លះដែលស្រោបពីខាងក្រៅ ដូចជា :
“សម្បកឈើ, សម្បកចេក, សម្បកខ្នុរ; សម្បកខ្យង។”
(ព.ប្រ.) រង្វាល់, ចម្រក, ប្រដាប់ដាក់របស់លើកថ្លឹង :
“សម្បកតៅ, សម្បកបាវ; ទម្ងន់ ៥ នាឡិក្រៅសម្បកឬផាត់សម្បកចេញ។”
ប្រដាប់ដាក់អីវ៉ាន់ដែលប្រគេនបព្វជិតឬជូនឥស្សរជនហើយសុំឱ្យផ្ទេរអីវ៉ាន់ចេញ :
“ទានប្រោស! សុំឱ្យផ្ទេរយកសម្បក!”
(ព.ប្រ.) ដែលមិនរាប់យកជាការ; ផាត់ទាត់ចេញមិនយកជាការ (ដូចជា ទម្ងន់ដែលថ្លឹងផាត់សម្បកចេញ) :
“មនុស្សក្រៅសម្បក; ផាត់ក្រៅសំបក។”
(ម.ព. សំបក{¥¥}២{££})។
“”
(ម.ព. សំបក{¥¥}២{££}ឬសម្បក)។