វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បជញ្ញៈ
ន. [ស័ម-ប៉ៈ-ជ័ញ-ញៈ]
សេចក្ដីដឹងខ្លួន, ការមិនភ្លេចខ្លួន, ការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច; ការត្រិះរិះរំពឹងដឹងខ្លួនជាដរាប :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
សេចក្ដីដឹងខ្លួន, ការមិនភ្លេចខ្លួន, ការប្រុងប្រយ័ត្នជានិច្ច; ការត្រិះរិះរំពឹងដឹងខ្លួនជាដរាប :
ឧទាហរណ៍
“មានសម្បជញ្ញៈ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់