វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បទាន
[ស័ម-ប៉ៈ-ទាន]
ការប្រគល់ឱ្យ, ការឱ្យដល់ដៃ; ការឱ្យដាច់; ការទទួលអំណោយ :
ការប្រគល់ឱ្យ, ការឱ្យដល់ដៃ; ការឱ្យដាច់; ការទទួលអំណោយ :
ការប្រគល់ឱ្យ, ការឱ្យដល់ដៃ; ការឱ្យដាច់; ការទទួលអំណោយ :
“ដីសម្បទាន, ទ្រព្យសម្បទាន ដី, ទ្រព្យដែលឱ្យដាច់។”
ឈ្មោះវិភត្តិនាមលំដាប់ទី ៤ដែលហៅថា ចតុត្ថីវិភត្តិ, ប្រាប់សេចក្ដីទទួល ..., សម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលី ប្រើពាក្យអាយតនិបាតថា ដល់, ដើម្បី, បម្រុង, ចំពោះ, នឹង (ព.វ.)។
“”
សាធនៈប្រាប់សេចក្ដីទទួលអំណោយ (ចតុត្ថីវិភត្តិស្ទុះចេញជាអញ្ញបទ), ប្រើក្នុងភាសាសំស្ក្រឹតនិងបាលី (ព.វ.)។
“”
(ម.ព. សម្បទានសាធន)។
“”