វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្បុក

ន. [សំ-បុក]

លំនៅរបស់សត្វតិរច្ឆានពួកខ្លះ (ដែលកធ្វើឡើង) សម្រាប់ដាក់ស៊ុត, ដាក់កូនឬសម្រាប់ជ្រកអាស្រ័យ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

លំនៅរបស់សត្វតិរច្ឆានពួកខ្លះ (ដែលកធ្វើឡើង) សម្រាប់ដាក់ស៊ុត, ដាក់កូនឬសម្រាប់ជ្រកអាស្រ័យ :

ឧទាហរណ៍

“សម្បុកចាប, សម្បុកកុក, សម្បុកមាន់; សម្បុកកណ្ដុរ; សម្បុកនាង។”

២

កូនច្រើនដែលកើតអំពីមេមួយឬអំពីមាតាមួយ ហើយនៅរួមតែក្នុងសម្បុកមួយឬតែក្នុងបន្ទុកមួយ, កូនមួយគ្រក។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ពងសត្វដែលរួនមិនញាស់ (ព.ខ្ព. ថា ស៊ុតចាំសម្បុក)។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

សម្បុកដង្កូវនាងដែលវាចោះកាត់ចេញមកជាមេអំបៅហើយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ព.ប្រ.) ទំហំឬសម្រុងថ្នក់ពោះ :

ឧទាហរណ៍

“សម្បុកពោះទ្រយុក។”

៦

សម្បត្តិដែលទុកក្នុងទីកំបាំង, សម្បត្តិក្នុងផ្ទះ។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋភាគឦសាន, សព្វថ្ងៃនេះ រួមចូលក្នុងស្រុកសម្បូណ៌នៅក្នុងអាណាខេត្តក្រចេះ។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់