វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្បូណ៌
គុ. [សំ-បូ]
ដែលពេញពាស, បរិបូណ៌ណាស់, ច្រើនលើសលន់។
ដែលពេញពាស, បរិបូណ៌ណាស់, ច្រើនលើសលន់។
ដែលពេញពាស, បរិបូណ៌ណាស់, ច្រើនលើសលន់។
“”
ស្រុកដែលមានស្បៀងអាហារឬភោគផលសល់ច្រើន។
“”
ឈ្មោះខេត្តមួយក្នុងកម្ពុជរដ្ឋភាគឦសាន, សព្វថ្ងៃនេះតាំងជាស្រុក, រួមខេត្តសម្បុកចូលមកផង, ហៅ ស្រុកសម្បូណ៌ នៅក្នុងខេត្តក្រចេះ។
“”
(វេវ. សម្បូរ)។