វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្ប័ទ

ន. [សំ-ប័ត]

ការដល់ព្រម, ការគ្រប់ព្រមឬគ្រប់គ្រាន់, ការបរិបូណ៌; ការសមប្រកប; គុណជាតិជាគ្រឿងសម្រេចប្រយោជន៍; សម្បត្តិ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

ការដល់ព្រម, ការគ្រប់ព្រមឬគ្រប់គ្រាន់, ការបរិបូណ៌; ការសមប្រកប; គុណជាតិជាគ្រឿងសម្រេចប្រយោជន៍; សម្បត្តិ :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សអ្នកមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះយសស័ក្ដិទ្រព្យធន ព្រោះមានសម្ប័ទ ឬ សម្បទា ៤ យ៉ាង គឺ ការខំប្រឹងប្រកបកិច្ចការមិនខ្ជិលច្រអូស, ការចេះថែរក្សា, ការគប់រកយកមនុស្សល្អជាគ្នា, ការចាយវាយទ្រព្យធនត្រូវបែបបទ។”

២

(ម.ព. គុណសម្បត្តិ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ភោគសម្ប័ទ និង បរិវារសម្ប័ទ ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់