វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ភត្តមិត្ត
ន. [ស័ម-ភ័ត-តៈ-មិត]
មិត្តជិតដិតទុកចិត្តស្និទ្ធស្នាលយ៉ាងមាំ (ទឡ្ហមិត្ត) :
មិត្តជិតដិតទុកចិត្តស្និទ្ធស្នាលយ៉ាងមាំ (ទឡ្ហមិត្ត) :
មិត្តជិតដិតទុកចិត្តស្និទ្ធស្នាលយ៉ាងមាំ (ទឡ្ហមិត្ត) :
“អ្នកនុះជាសម្ភត្តមិត្តរបស់ខ្ញុំ។”
(ព.ផ្ទ. សន្ទិដ្ឋមិត្ត)។