វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ភាពន៍
សេចក្ដីសរសើរ, ការស្ងើចសរសើរ។
សេចក្ដីសរសើរ, ការស្ងើចសរសើរ។
សេចក្ដីសរសើរ, ការស្ងើចសរសើរ។
“”
ដែលលើកសរសើរ, ដែលស្ងើចសរសើរ :
“ពាក្យសម្ភាពន៍ គឺពាក្យសរសើរ; (ព.កា.) នាអ្នកកាន់ល្អ ទោះបីខ្សត់ក្រ ចំណេះទន់ទាប តែងបានទទួល នូវពាក្យសម្ភាពន៍ កើតទ្រព្យកើតលាភ រៀងរាបមិនដាច់។”