វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

សម្ភារ

ន. [សំ-ភា]

ការសន្សំ, ការសាងសន្សំកុសល; ការសាងសន្សំបន្ទុំបារមី (របស់ពោធិសត្វ) ; តេជះ, អំណាច; សេចក្ដីទំនុកបម្រុង; ការស្រោចស្រង់, សេចក្ដីសង្គ្រោះ; ការរួបរួម; របស់ដែលត្រូវរួបរួម, ដែលត្រូវផ្សំជាមួយគ្នា; គ្រឿងផ្សំ; គ្រឿងផ្គុំ; អង្គ; ចំណែក; ពួក; ទ្រព្យ; របស់ដែលត្រូវតែមានខានពុំបាន, គ្រឿងប្រើប្រាស់។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ការសន្សំ, ការសាងសន្សំកុសល; ការសាងសន្សំបន្ទុំបារមី (របស់ពោធិសត្វ) ; តេជះ, អំណាច; សេចក្ដីទំនុកបម្រុង; ការស្រោចស្រង់, សេចក្ដីសង្គ្រោះ; ការរួបរួម; របស់ដែលត្រូវរួបរួម, ដែលត្រូវផ្សំជាមួយគ្នា; គ្រឿងផ្សំ; គ្រឿងផ្គុំ; អង្គ; ចំណែក; ពួក; ទ្រព្យ; របស់ដែលត្រូវតែមានខានពុំបាន, គ្រឿងប្រើប្រាស់។

ឧទាហរណ៍

“”

២

តេជះរបស់គុណ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

គ្រឿងផ្សំ; គ្រឿងប្រើប្រាស់។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ម.ព គ្រឿងសម្ភារ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ដោយសារអំណាចឬសេចក្ដីទំនុកបម្រុង :

ឧទាហរណ៍

“យើងខ្ញុំបានសេចក្ដីសុខ ដោយសារសម្ភារព្រះតេជព្រះគុណ។”

៦

ម្លប់តេជះ, ម្លប់បុណ្យ :

ឧទាហរណ៍

“សូមជ្រកកោនក្រោមម្លប់សម្ភារព្រះបាទម្ចាស់។”

៧

បារមីដែលបានសាងសន្សំឬអប់រំទុកមក។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

អង្គសីល; តេជះសីល។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់