វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្ភិត
កិ., គុ. [សំ-ភិត]
ភ័យខ្លាំង, ភ័យចំប្រប់; ដែលខ្លាចខ្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ភ័យខ្លាំង, ភ័យចំប្រប់; ដែលខ្លាចខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“(ព.កា.) ព្រឹកមិញចូលព្រៃ ស្រាប់តែមានភ័យ ពុំបានជាគិត ប្រទះដំរី មួយគួរសម្ភិត ឃើញភ្លាមខ្ញុំមឹត ឥតងាកមើលក្រោយ។”
២
ចិត្តភ័យចំប្រប់។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
សេចក្ដីខ្លាចខ្លាំង។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់