វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្មោទនីយកថា
ន. [ស័ម-ម៉ោទៈ-នី-យៈ-កៈ-ថា]
សម្ដីដែលគួររីករាយ, គួរត្រេកអរ; សម្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ, រអាករពាយ :
សម្ដីដែលគួររីករាយ, គួរត្រេកអរ; សម្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ, រអាករពាយ :
សម្ដីដែលគួររីករាយ, គួរត្រេកអរ; សម្ដីរាក់ទាក់, រួសរាយ, រអាករពាយ :
“និយាយគ្នាដោយសម្មោទនីយកថា។”
(ប្រើជា សម្មោទនកថា ក៏បាន)។