វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រក
[សំ-រ៉ក]
ធ្វើឱ្យស្រក :
ធ្វើឱ្យស្រក :
ធ្វើឱ្យស្រក :
“ខ្យល់សម្រកទឹក។”
រើឬចង្អោរចេញ (ម.ប្រ.)។
“”
រដូវទឹកស្រក (កាលជាខាងចុងនៃរដូវភ្លៀង) :
“រដូវសម្រក, ខែសម្រក។”
ឈ្មោះឈើតូចមួយប្រភេទ ប្រើជាថ្នាំដុសលាបសាច់ដែលហើមឱ្យស្រក :
“ដើមសម្រក។”