វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រេច
[សំ-រ៉ាច់]
ធ្វើឱ្យស្រេច, ឱ្យហើយស្រេច, ឱ្យដាច់ស្រេច :
ធ្វើឱ្យស្រេច, ឱ្យហើយស្រេច, ឱ្យដាច់ស្រេច :
ធ្វើឱ្យស្រេច, ឱ្យហើយស្រេច, ឱ្យដាច់ស្រេច :
“សម្រេចការ, សម្រេចសេចក្ដី។”
ធ្វើឱ្យកើតការ, ឱ្យបានការ, ឱ្យសមប្រកប; បានសមតាមបំណង :
“សម្រេចប្រយោជន៍។”
បានលុះ, បានដល់ :
“សម្រេចគុណវិសេស, សម្រេចមគ្គផល។”
នៅជាសុខសាន្ត :
“សម្រេចសម្រាន្តឥរិយាបថ ...។”
ធ្វើឱ្យស្រេចដោយស្រួល, សម្រួលឱ្យបានស្រេច។
“”
ញ៉ាំងឥរិយាបថ ៤(ដើរ, ឈរ, អង្គុយ, ដេក) ឱ្យប្រព្រឹត្តទៅ, នៅអាស្រ័យ, គង់នៅ។
“”