វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
សម្រេះ
ន. [សំ-រ៉េះ]
ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
ឧទាហរណ៍
“សម្រេះសំពត់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
ការស្រេះ; ប្រហោងធ្លុះដែលគេស្រេះរួចហើយ :
“សម្រេះសំពត់។”